انواع رایج سنسورها

نوع مقاومتی
سنسور مقاومتی وسیله ای است که مقادیر فیزیکی اندازه گیری شده مانند جابجایی، تغییر شکل، نیرو، شتاب، رطوبت، دما و غیره را به مقادیر مقاومت تبدیل می کند. عمدتاً سنسورهای کرنش مقاومتی، سنسورهای پیزومقاومتی، سنسورهای حرارتی، سنسورهای حرارتی، حسگرهای گاز، سنسورهای رطوبت و سایر اجزای سنسور مقاومتی وجود دارند.
کرنش سنج مقاومت
گیج کرنش مقاومت در سنسور دارای اثر کرنش فلز است، یعنی تحت تأثیر نیروی خارجی تغییر شکل مکانیکی ایجاد می کند، به طوری که مقدار مقاومت مطابق با آن تغییر می کند. به طور عمده دو نوع کرنش سنج مقاومت وجود دارد: فلزی و نیمه هادی. گیج فشار فلز را می توان به نوع سیم، نوع فویل و نوع فیلم تقسیم کرد. گیج کرنش نیمه هادی دارای مزایای حساسیت بالا (معمولا ده ها برابر نوع سیم و نوع فویل) و اثر عرضی کوچک است.
نوع پیزورزیستیو
سنسور پیزورمقاومتی دستگاهی است که با انتشار مقاومت بر روی زیرلایه مواد نیمه هادی با توجه به اثر مقاومتی پیازور مواد نیمه هادی ساخته می شود. بستر را می توان مستقیماً به عنوان یک عنصر سنجش اندازه گیری استفاده کرد و مقاومت انتشار به شکل یک پل الکتریکی به بستر متصل می شود. هنگامی که زیرلایه در اثر نیروهای خارجی دچار تغییر شکل می شود، مقادیر مقاومت تغییر می کند و پل خروجی نامتعادل مربوطه را تولید می کند.
مواد زیرلایه (یا غشاء) مورد استفاده برای سنسورهای پیزورزیستیو عمدتاً ویفرهای سیلیکونی و ویفرهای ژرمانیومی هستند. حسگرهای پیزومقاومتی سیلیکونی ساخته شده از ویفرهای سیلیکونی به عنوان مواد حساس، توجه روزافزونی را به خود معطوف می‌کنند، به‌ویژه سنسورهای{1}}ضرب مقاومتی حالت جامد که فشار و سرعت را اندازه‌گیری می‌کنند.
مقاومت حرارتی
اندازه گیری دمای مقاومت حرارتی بر اساس این مشخصه است که مقدار مقاومت یک هادی فلزی با افزایش دما برای اندازه گیری دما افزایش می یابد. بیشتر مقاومت های حرارتی از مواد فلزی خالص ساخته شده اند که پلاتین و مس بیشترین استفاده را دارند. علاوه بر این، از موادی مانند نیکل، منگنز و رودیوم برای تولید مقاومت های حرارتی استفاده می شود.