تأثیر محیط بر حسگرها عمدتاً شامل جنبه های زیر می شود

محیط دمای بالا باعث ایجاد مشکلاتی مانند ذوب مواد پوشش، ذوب اتصالات لحیم کاری، و تغییرات ساختاری در تنش داخل بدنه الاستیک سنسور می شود. برای سنسورهایی که در محیط‌های با دمای بالا کار می‌کنند، معمولاً از سنسورهای مقاوم در برابر دمای بالا استفاده می‌شود. علاوه بر این، دستگاه های عایق، خنک کننده آب یا خنک کننده هوا باید اضافه شوند.
تاثیر گرد و غبار و رطوبت بر اتصال کوتاه سنسورها سنسورهایی با هوابندی بالا باید در این شرایط محیطی انتخاب شوند. روش آب بندی سنسورهای مختلف متفاوت است و تفاوت های قابل توجهی در عملکرد آب بندی آنها وجود دارد. مهر و موم های رایج شامل پر کردن یا پوشش درزگیر هستند. چسباندن و آب بندی مکانیکی لنت های لاستیکی؛ جوشکاری (جوشکاری آرگون، جوشکاری با پرتو پلاسما) و آب بندی پر کردن نیتروژن خلاء. از منظر اثر آب بندی، آب بندی جوشی بهترین است و پر کردن و پوشش دادن با درزگیر بدترین است. برای سنسورهایی که در محیط‌های داخلی تمیز و خشک کار می‌کنند، سنسورهای مهر و موم شده با چسب را می‌توان انتخاب کرد، در حالی که برای سنسورهایی که در محیط‌های مرطوب و گرد و غبار کار می‌کنند، سنسورهایی با آب‌بندی آستین داغ غشایی یا آب‌بندی جوش غشا، پمپ خلاء و پر کردن نیتروژن باید انتخاب شوند.
در محیط های بسیار خورنده، مانند رطوبت یا اسیدیته، که می تواند باعث آسیب به بدنه الاستیک سنسور یا ایجاد اتصال کوتاه شود، سنسورهایی با مقاومت در برابر خوردگی خوب و هوابندی خوب باید با سطح بیرونی پاشیده شده با پوشش پلاستیکی یا فولادی ضد زنگ انتخاب شوند.
تاثیر میدان های الکترومغناطیسی بر خروجی سیگنال های بی نظم از حسگرها در این مورد، محافظ سنسور باید به شدت بررسی شود تا ببینیم آیا مقاومت الکترومغناطیسی خوبی دارد یا خیر.
قابلیت اشتعال و انفجار نه تنها باعث آسیب کامل به حسگرها می شود، بلکه تهدیدی قابل توجه برای سایر تجهیزات و ایمنی شخصی است. بنابراین، حسگرهایی که در محیط‌های قابل اشتعال و انفجاری کار می‌کنند، الزامات بالاتری برای عملکرد ضد انفجار دارند: حسگرهای ضد انفجار- باید در محیط‌های قابل اشتعال و انفجار انتخاب شوند. پوشش آب بندی چنین حسگرهایی نه تنها باید هوابندی آنها را در نظر بگیرد، بلکه باید مقاومت{4}}ضد انفجار، و همچنین ضدآب، رطوبت-و ضد انفجار-خواص کابل های کابل را در نظر بگیرد.